چون شکفتی پی زر زود به بازار شدی

که ز بدعهدی خود رنج مراکردی خوار

خار طعنم زدی و تنگدلی ها کردی

تا به بار آمدی و بر دلم افزودی بار

بس کن ای شاهد بازاری و جانم مازار

گل که عطار به جوشاندش آخر در دیگ

او ز عطار بترسد تو بترس از ستار