تا ترا چیره شود کام و زبان در گفتار

تا تو هر شام بتی ساده کشی در آغوش

تا تو هر صبح بطی باده خری از خمار

بلکه مرسوم دگر دادی از خویش به تو

نیز انعام دگر داشتی از شاه بری

که نه امسال رسیدست و نه پیرار و نه پار

بگذر از این همه آخر نه ترا حاکم فارس