بلکه مرسوم دگر دادی از خویش به تو

پیش از آنی که گل سرخ دمد در گلزار

تا تو هر شام بتی ساده کشی در آغوش

تا تو هر صبح بطی باده خری از خمار

تا ترا چیره شود کام و زبان در گفتار

نیز انعام دگر داشتی از شاه بری

که نه امسال رسیدست و نه پیرار و نه پار