پیش از آنی که گل سرخ دمد در گلزار

نه مگر هر که ازین پیش بدی حاکم فارس

به تو مرسوم تو پیش از همه کردی ایثار

نقد دادی به تو مرسوم و تشاریف ترا

تا تو هر شام بتی ساده کشی در آغوش

تا تو هر صبح بطی باده خری از خمار

بلکه مرسوم دگر دادی از خویش به تو