به تو مرسوم تو پیش از همه کردی ایثار

گفت این حرف مزن کاهلی و راحت دوست

کاهلی رنج تن و انده جان آرد بار

نه مگر هر که ازین پیش بدی حاکم فارس

نقد دادی به تو مرسوم و تشاریف ترا

پیش از آنی که گل سرخ دمد در گلزار

تا تو هر شام بتی ساده کشی در آغوش