نه مگر هر که ازین پیش بدی حاکم فارس

که ز تحصیل زر و سیم فروماندم زار

گفت این حرف مزن کاهلی و راحت دوست

کاهلی رنج تن و انده جان آرد بار

به تو مرسوم تو پیش از همه کردی ایثار

نقد دادی به تو مرسوم و تشاریف ترا

پیش از آنی که گل سرخ دمد در گلزار