نقد دادی به تو مرسوم و تشاریف ترا

کاهلی رنج تن و انده جان آرد بار

نه مگر هر که ازین پیش بدی حاکم فارس

به تو مرسوم تو پیش از همه کردی ایثار

پیش از آنی که گل سرخ دمد در گلزار

تا تو هر شام بتی ساده کشی در آغوش

تا تو هر صبح بطی باده خری از خمار