کاهلی رنج تن و انده جان آرد بار

گفتم اکنون چکنم چاره این کار بگو

که ز تحصیل زر و سیم فروماندم زار

گفت این حرف مزن کاهلی و راحت دوست

نه مگر هر که ازین پیش بدی حاکم فارس

به تو مرسوم تو پیش از همه کردی ایثار

نقد دادی به تو مرسوم و تشاریف ترا