گفتم اکنون چکنم چاره این کار بگو

چهره من زر شمر و اشک مرا سیم انگار

گفت بس عاشق مفلس که همین عذر آورد

که به جز طعنه و تسخر نشنید از دلدار

که ز تحصیل زر و سیم فروماندم زار

گفت این حرف مزن کاهلی و راحت دوست

کاهلی رنج تن و انده جان آرد بار