تا تو هر صبح بطی باده خری از خمار

نقد دادی به تو مرسوم و تشاریف ترا

پیش از آنی که گل سرخ دمد در گلزار

تا تو هر شام بتی ساده کشی در آغوش

بلکه مرسوم دگر دادی از خویش به تو

تا ترا چیره شود کام و زبان در گفتار

نیز انعام دگر داشتی از شاه بری