ای نکوخواه ترا وصف از آن روی شمار

قدرش ار بود مجسم ز بلندی گه سیر

خم شدی گر ز بر عرش فتادیش گذار

ای بداندیش ترا جای از آن سوی عدم

چون ز اوصاف تو قاصر بود اندیشه من

پس هر مدح تو صد بار کنم استغفار

هیبت تیغ تو هر جا که رود دشمن تو