آنچه بیند نبود راه مگر وقت فرار

هیبت تیغ تو هر جا که رود دشمن تو

گرد وی می کشد از آهن و فولاد حصار

بدسگال تو به هرجا که رود در خطرست

ناخن خویش همی بیند و پندارد تیغ

دست بر مژه خود مالد وانگارد مار

سایه خویش همی بیند و بگریزد ازو