که فروماند درگل قدمش چون مسمار

گاه از بحر گریزد که بفرموده او

حمله بر جان من آرند نهنگان ز بحار

گاه چون مار به پهلو رود و ترسد از آن

باری از بیم تو هرجا که رود در خطرست

هم مگر گیرد در سایه عفو تو قرار

مهترا طرز سخن بین و سخن گویی نغز