خامه من به غزالان ختن می ماند

که ز ابکار بسی بکرترند این افکار

همه اشعار من اندر همه آفاق پر است

ز آدمی گویی جاندارترند این اشعار

که همه نکهت مشک آید ازو در رفتار

وین همه از اثر تربیت همت تست

که هم از پرتو مهتاب بود رنگ ثمار