که همه نکهت مشک آید ازو در رفتار

همه اشعار من اندر همه آفاق پر است

ز آدمی گویی جاندارترند این اشعار

خامه من به غزالان ختن می ماند

وین همه از اثر تربیت همت تست

که هم از پرتو مهتاب بود رنگ ثمار

ور مرا تربیت این گونه نمایی زین پس