وین همه از اثر تربیت همت تست

ز آدمی گویی جاندارترند این اشعار

خامه من به غزالان ختن می ماند

که همه نکهت مشک آید ازو در رفتار

که هم از پرتو مهتاب بود رنگ ثمار

ور مرا تربیت این گونه نمایی زین پس

همچو خورشبد شوم پرگره چرخ سوار