آن قدر زدش بوسه که ناید به شمر بر

خوش خوش به نشاط آمد و برجست و فروجست

چون عنتر رقاص به زیر و به زبر بر

تا مست شد از باده و در ساده در آ ویخت

از بوسه به میل آمد و میلش چو یکی مار

از پاچه شلوار سر آورد به در بر

بر رست چناری ز میان رانش کاو را