از پاچه شلوار سر آورد به در بر

تا مست شد از باده و در ساده در آ ویخت

آن قدر زدش بوسه که ناید به شمر بر

از بوسه به میل آمد و میلش چو یکی مار

بر رست چناری ز میان رانش کاو را

صد فعله نیارست شکستن به تبر بر

کف بر دهن آورد چو مصروع و فتاده