بادیش برآن گنده سر از عجب و بطر بر

بر رست چناری ز میان رانش کاو را

صد فعله نیارست شکستن به تبر بر

کف بر دهن آورد چو مصروع و فتاده

چون خیره نگرکافر یک چشم گه خشم

او خیره و ما خیره در آن خیره نگر بر

کان شوخ به خشم آمد وقت ای ز وجودت