کاو همچو تو عمامه نهادست به سر بر

صد مرتبه گردد بتر از زهر هلاهل

گر زانکه فتد عکس تو در آب خضر بر

حمدان من از چشم من افتاده از آن روی

ایدون به گمانم که ز بس خدعه و تلبیس

هم مرگ نیابد به تو تا حشر ظفر بر

تا حشر در آن خانه کسی شاد نگردد