تا حشر در آن خانه کسی شاد نگردد

کاو همچو تو عمامه نهادست به سر بر

ایدون به گمانم که ز بس خدعه و تلبیس

هم مرگ نیابد به تو تا حشر ظفر بر

کاری تو به یک عمر به یکبار گذر بر

این گفت و ز چستی که بدش در فن کشتی

پاییش زد آنگونه که افتاد به سر بر