این گفت و ز چستی که بدش در فن کشتی

هم مرگ نیابد به تو تا حشر ظفر بر

تا حشر در آن خانه کسی شاد نگردد

کاری تو به یک عمر به یکبار گذر بر

پاییش زد آنگونه که افتاد به سر بر

برتافت زنخدانش و برجست به پشتش

چون کره نجدی که جهد بر خر نر بر