پاییش زد آنگونه که افتاد به سر بر

تا حشر در آن خانه کسی شاد نگردد

کاری تو به یک عمر به یکبار گذر بر

این گفت و ز چستی که بدش در فن کشتی

برتافت زنخدانش و برجست به پشتش

چون کره نجدی که جهد بر خر نر بر

شلوار فروکردش و ناگه دره یی دید