آسوده چرد آهو در خوابگه شیر

زین گونه در امکان که بود عزمش جاری

بی خواهش او می نکنند اشیا تاثیر

در سایه عدلش ز بس ایمن شده عالم

پذرفته قضا از سمت عزمش جریان

آموخته کوه از صفت حلمش توقیر

جز زلف بتان نیست سیه کار به عهدش