چنانکه گاهی تسبیح گفت و گه تکبیر

کنون خدای جهانش گرفته است به خشم

تو دانی اینکه خداوند نیست بیهده گیر

از آن مکالمه قاضی بر آن دو خشم گرفت

چو مرد و زن همه رفتند و بزم خالی شد

نهفته بر رخ آن شوخ دید خیراخیر

مرا و یار مرا هر دو برد پیش و نشاند