هجوم خلق نبینی مگر به کوی فقیر

بسی به چهره رندان آستان مغان

بود محال که تغییر یابد از تعییر

اگر حجاب ملالت ز پیش برخیزد

چو سوز عشق نداری چگویمت که جعل

به حکم طبع تنفر کند ز بوی عبیر

حدیث کودک و ترکان و قاضی افسانه است