رضا به داده او ده که عالم است و قدیر

نقود مردم اگر رایج است اگر کاسد

به کردگار رها کن که ناقدی است بصیر

چو کردگار تواند هر آنچه داند کرد

به خلق هرچه تو دادی خدا هما ن دهدت

و لیک مصلحتی را همی کند تاخیر

اگر مقدمه کار کاسد است مرنج