و لیک مصلحتی را همی کند تاخیر

چو کردگار تواند هر آنچه داند کرد

رضا به داده او ده که عالم است و قدیر

به خلق هرچه تو دادی خدا هما ن دهدت

اگر مقدمه کار کاسد است مرنج

نه خون حیضست اول که گردد آخر شیر

به مرد دهقان بنگر که تخم را در خاک