کشیده راوی اشعار من به چرخ نفیر

نخست عذر من از نکتهای من بنیوش

اگرچه عفو تو ناگفته هست عذر پذیر

شنیده ام که پرندوش از سیاست تو

ز زهر قهر تو رنجور گشته دُرنامنهت

زهی سیاست بی جرم و خشم بی تقصیر

کس این کند که تطاول کند به منظوری