ز زهر قهر تو رنجور گشته دُرنامنهت

اگرچه عفو تو ناگفته هست عذر پذیر

شنیده ام که پرندوش از سیاست تو

کشیده راوی اشعار من به چرخ نفیر

زهی سیاست بی جرم و خشم بی تقصیر

کس این کند که تطاول کند به منظوری

که هیچ ناظرش اندر جهان ندیده نظیر