زهی سیاست بی جرم و خشم بی تقصیر

شنیده ام که پرندوش از سیاست تو

کشیده راوی اشعار من به چرخ نفیر

ز زهر قهر تو رنجور گشته دُرنامنهت

کس این کند که تطاول کند به منظوری

که هیچ ناظرش اندر جهان ندیده نظیر

کس این کند که سیاست کند به معشوقی