به غیر سبزه ی تیغت که سرخ روست ز خون

چنان بودکه به بتخانه رو نهد ز حجیز

ز خنجر تو شود فتنه از جهان زایل

بدان مثابه که رفع صدع از گشنیز

کسی ندیده شقایق برآید از شملیز

دلت به گاه کرامت محیط لولوزای

کفت به وقت سخاوت سحاب گوهرریز