کفت به وقت سخاوت سحاب گوهرریز

به غیر سبزه ی تیغت که سرخ روست ز خون

کسی ندیده شقایق برآید از شملیز

دلت به گاه کرامت محیط لولوزای

به عزم سیر ثریا اگر ز عرصه خاک

زند به پهلوی یکران تیزتک مهمیز

ز چار چنبر نعلش به نیم لحظه کند