به عزم سیر ثریا اگر ز عرصه خاک

کسی ندیده شقایق برآید از شملیز

دلت به گاه کرامت محیط لولوزای

کفت به وقت سخاوت سحاب گوهرریز

زند به پهلوی یکران تیزتک مهمیز

ز چار چنبر نعلش به نیم لحظه کند

فلک ملاحظه چار بدر در پرویز