همه را دل به عشرت آرد میل

جز تن ریش و ناله زارش

وین عجبتر کزین همه محنت

شادمانست و نیست آزارش

جز دل من که غم بود یارش

هردم از خودسری و خودرایی

پا به دامی بود گرفتارش