به خاک اندر بود مخزون کنوز حکمت بیچون

که ممکن نست ادراکش که یارا نیست تبیانش

مگوکز خاک ویرانست و نتوان دل درو بستن

نه آخرگنج نبودگنج جز درکنج ویرانش

از آنست ابرش گردون به گرد خاک جولانش

یکی بیدا بود آدم که پیدا نیست اطرافش

یکی دریا بود انسان که ظاهر نیست پایانش