روان به جسم ممالک چو روح فرمانش

غساله یی بود از نطق جوی تسنیمش

سلاله یی بود از خلق باغ رضوانش

نهان به صدر اکابر چو قلب اوصافش

از آن شهاب منورکه شمع خرگاهش

از آن سپهر مدورکه گوی میدانش

زمانه کبود؟ فوجی ز خیل خونریزش