به یک اشاره توان برگزید ز امثالش

نه روزگار که دانی به طعنه همسانش

نه گوهرست و نه درهم که تا ز فرط کرم

کند عطای تو با خاک راه یکسانش

به یک نظاره توان برکشید ز اقرانش

همیشه تا که زمین ناستوار اوتادش

هماره تا که فلک پایدار ارکانش