چمن از باد ایدر سندروسی گشته نسرینش

چو پر باز بود اسپید روز از روشنی آوخ

که ابر تیره تاری تر نمود از چشم شاهینش

فلک از ابر ایدون آبنوسی گشته خورشیدش

قمر بدگوهری رخثباکه گردون بود عمانثن

سمن بدعنبری بویا که هامون بود نسرینش

به کام اندر کشید این را زمین از بیم بدگویش