ولوع تشنه به آب ارچه اختیاری نیست

کمال قدرت صانع در اینچنین مصنوع

مرا ز هرچه در آفاق طبع مستغنی است

ولی به عشق تو چون تشنه ام به آب ولوع

مرا به عشق تو اینک به اختیار ولوع

ترا لبی است چو چشم بخیل تنگ و مرا

برو دو چشم بخیلی نمی کند ز دموع