برو دو چشم بخیلی نمی کند ز دموع

ولوع تشنه به آب ارچه اختیاری نیست

مرا به عشق تو اینک به اختیار ولوع

ترا لبی است چو چشم بخیل تنگ و مرا

عنان سیل توانیم تافتن به شکیب

عنان گریه نیاریم تافتن ز هموع

علاج هرچه در آفاق ممکن است ولی