مرا به عشق تو اینک به اختیار ولوع

مرا ز هرچه در آفاق طبع مستغنی است

ولی به عشق تو چون تشنه ام به آب ولوع

ولوع تشنه به آب ارچه اختیاری نیست

ترا لبی است چو چشم بخیل تنگ و مرا

برو دو چشم بخیلی نمی کند ز دموع

عنان سیل توانیم تافتن به شکیب