بود به دهر ز هر عصر عصر او ممتاز

به حیرتم که چه بر خصم می رود ز وقوع

ز چین ابروی قهرش عدو کند فریاد

بر آن صفت که ز دیدار ماه نو مصروع

چغان که عید ز ایام و جمعه از اسبوع

اگر چه از سخط روزگار دون پرور

سواد دیده ی حق بین او بود مفلوع