اگر چه از سخط روزگار دون پرور

بر آن صفت که ز دیدار ماه نو مصروع

بود به دهر ز هر عصر عصر او ممتاز

چغان که عید ز ایام و جمعه از اسبوع

سواد دیده ی حق بین او بود مفلوع

ولی هنوز ز بیم زبان خنجر او

به وقت وقعه رود رود خون ز چشم دروع