گهی ز بهر خوش آمد شود دخیل بخیل

بر آستان کریمان کشد نفیر ز جوع

کمال سفلگی آن را بود که شام و سحر

کند به د ونان بهر دو نان ز جوع رجوع

گهی ز روی تملق کند رکوع وکوع

غرض به بزم خداوندگار من بگذر

ز من سلام رسانش به صد خضوع و خشوع