چو بر فرود سپهر برین که پرده نیلی

به جنب ساحت تو ساحت سپهر مضیق

ز صد یکی نتواند حدیث وصف توگفتن

هزار صاحب و صابی هزار صابر و عمعق

به دامن تو نمودار هفت طارم ازرق

سپهر را بشکافد ز هم تجلی نورت

چنان که صخره صما شود ز صاعقه منشق