چنان که صخره صما شود ز صاعقه منشق

چو بر فرود سپهر برین که پرده نیلی

به دامن تو نمودار هفت طارم ازرق

سپهر را بشکافد ز هم تجلی نورت

چه قبه یی توکه گر رفع پایه تو نبودی

زمین شدی متزلزل بسان توده زیبق

چه بقعه ای تو که نبود بهای یک کف خاکت