که می زند ز شرف عرصه ات به عرش برین دق

کدام بقعه میمونی ای بنای همایون

که از سمو سموات برده قدر تو رونق

کدام آیت رحمت به ساحتت شده نازل

تویی که خاک تو را همچو تاج از پی زیور

فلک نهاده به تارک فرشته هشته به مفرق

تویی که چرخ ترنجی درین سرای سپنجی