تویی که چرخ ترنجی درین سرای سپنجی

که می زند ز شرف عرصه ات به عرش برین دق

تویی که خاک تو را همچو تاج از پی زیور

فلک نهاده به تارک فرشته هشته به مفرق

ز شکل طا ق رواقت دهان م شاده چو فسنق

چنان که هوش به سر فیض با فضای تو منضم

چنان که روح به تن روح با هوای تو ملصق