ز شکل طا ق رواقت دهان م شاده چو فسنق

تویی که خاک تو را همچو تاج از پی زیور

فلک نهاده به تارک فرشته هشته به مفرق

تویی که چرخ ترنجی درین سرای سپنجی

چنان که هوش به سر فیض با فضای تو منضم

چنان که روح به تن روح با هوای تو ملصق

ز بهر حفظ فضایت قضا ز روز نخستین